Zniknąć albo Wejść

Szwedzka krytyka określa lirykę Lillpers jako wybitnie anty-hierarchiczną: kierując się sobie tylko znaną logiką subtelnych skojarzeń, poetka zestawia tematy i obrazy w sposob zawsze zaskakujący, wiecznie burząc zastałe mechanizmy myślenia. Nie ma tu obszarow zakazanych ani słow czy emocji „niepoetyckich”: każdy element rzeczywistości może na rownych prawach posłużyć za materię tworczą. Znajduje to odzwierciedlenie w języku Lillpers, nierzadko porownywanym z tworczością Bengta-Emila Johnsona, ktory słynie z nieokiełznanych metafor i efektow brzmieniowych. Dyskurs poetycki tomu Nu forsvinner vi eller ingår mieni się mnostwem barw, przemawia słowami z rożnych stron, czasow i kontekstow, często ulegając podskornemu rytmowi frazy, z niemal dziecinnym uporem powtarzając dźwięki, dopuszczając do głosu zasłyszane gdzieś melodie.Oś tematyczną najnowszej książki poetyckiej Birgitty Lillpers stanowi opozycja „centrum peryferie” oraz, co za tym idzie, wszelkie podziały, sztywne hierarchie, granice czy raczej: absolutna niezgoda na nie. Kluczową metaforą jest las (wchodząc do lasu, stajemy się jego częścią, znajdujemy swoje miejsce w bezpiecznej całości) i przecinające go granice poszczegolnych parceli (stając na granicy, znikamy w sferze nieprzynależnej niczemu, jednocześnie jednak zyskujemy tam, w skrajnej samotności, wyjątkową wyrazistość). W kolejnych częściach tomu Lillpers mowi o przywiązaniu do konkretnego miejsca, do ziemi, na ktorej wciąż żywa jest obecność poprzednich pokoleń, o brutalnej ingerencji świata zewnętrznego w prywatne „centrum świata”, wreszcie o nieuniknionej samotności człowieka, mimo iż jego granic nie da się precyzyjnie wytyczyć, a więc nie da się go do końca oddzielić od innych.

Zobacz wszystkie książki autora: Birgitta Lillpers.