Heidegger degeneracja i nieautentyczność - Sipowicz Kamil

Książka moja jest owocem romantycznej młodzieńczej fascynacji Heideggerem i dojrzałego głębokiegorozczarowania jego myślą. Nieautentyczność, degeneracja i bezświecie to słowa-klucze, za pomocą którychreinterpretuję całe jego dzieło. Poddany genetycznym zabiegom antymetafizyczny Heidegger mdash; prekursor Sartre'a i egzystencjalizmu mdash; przemienia się w statecznego metafizycznego neoplatonika. Niejako pobocznym efektem Heideggerowskich analiz degeneracji bycia i jego pasterza mdash; człowieka, jest ontologiczna ksenofobia, która Obcego i Innego rozpuszcza w kategoriach bezosobowego Się i opinii publicznej. Adornoraczej przesadza twierdząc, że heroldowie posługujący się wypracowanym przez Heideggera, a także (!) Rilkego żargonem autentyczności położyli podwaliny Trzeciej Rzeszy. Inaczej ma się sprawa ze wzgardzonym po 1933 roku przez Heideggera jego starym nauczycielem mdash; Husserlem. Ziarno zasiane przez Husserla w Medytacjach kartezjańskich daje dzisiaj plon w postaci ksenologii mdash; nauki o Obcym, która przygotowuje grunt pod otwarte i tolerancyjne społeczeństwa trzeciego tysiąclecia.