Dziennikarstwo według Jana Pawła II

Czy dziennikarz to tylko zawód, czy też, i to przede wszystkim, powołanie? Z książki Dziennikarstwo według Jana Pawła II, zbierającej najważniejsze wypowiedzi Papieża do pracowników mediów, jasno wynika, że to powołanie. Jak je zatem realizować? I na to pytanie znajdzie się tu odpowiedź. Jedni (głównie wielkie koncerny medialne) traktują dziennikarstwo i informacje jako towar, który stanowi element ekonomii bazujący na ideologii, komercji, konsumpcji i transgresji. Drudzy widzą w dziennikarstwie misję i powołanie, traktując je jako narzędzie poznania, narzędzie poszukiwania prawdy, którego głównym celem jest podtrzymywanie więzi społecznej i służba społeczeństwu. Ci pierwsi, czerpiąc zyski z redakcji, rozgłośni radiowych, stacji telewizyjnych, Internetu, zakładają własne szkoły kształcące dla nich dziennikarzy. Szansą dla tych drugich stają się uniwersytety. Książka Dziennikarstwo według Jana Pawła II ma pomóc w dokonaniu świadomego wyboru między obiema drogami, jest zatem przeznaczona tak dla wierzących, jak i niewierzących. Jej temat to praktyka dziennikarska postawione zostają pytania o rolę i funkcję dziennikarza oraz istotę i cel przekazu w akcie kształtowania opinii publicznej. Szczegółowy podział zagadnień: 1.Nadawca: definicja roli i funkcji dziennikarza. 2.Przekaz: istota i cel przekazu; kształtowanie opinii publicznej w następujących kwestiach: sprawiedliwość i pokój, wolność, ochrona i rozwój dziecka, pomoc młodzieży, braterstwo i solidarność, religia w środkach przekazu, nowe środki przekazu jako formy głoszenia Ewangelii. 3.Odbiorca: definicja odbiorcy; prawa i obowiązki odbiorcy; budowa światopoglądu zawodowego dziennikarza, jego wyobrażenie społeczeństwa, narodu, wymiaru globalnego cywilizacji. Publikacja opiera się na wszelkich możliwych do uzyskania materiałach sygnowanych przez Ojca Świętego Jana Pawła II w okresie pontyfikatu. Intencją jej twórców było, aby zarówno jej treść, jak i forma skłaniały młode pokolenie dziennikarzy do refleksji wokół określonych wartości, ale także, by stała się ona rodzajem duchowego przewodnika i punktem odniesienia w czasie studiów i późniejszej pracy zawodowej.