Ania Dąbrowska - Ania Movie

Mówią: muzyka filmowa. Myślisz: ''Marsz Imperialny'' Williamsa albo ludowo-jazzowa czołówka ''Janosika''. A przecież muzyka filmowa to nie tylko patetyczne instrumentalne tematy, ale również piosenki. Znakomite piosenki. ''Absolwent'' bez ''Sounds of Silence''? Niewyobrażalny. ''M. A. S. H. '' bez słodko-gorzkiej ballady ''Suicide is Painless''? Nie do przyjęcia. ''Nocny kowboj'' bez nostalgicznego ''Everybody`s Talkin`''? Niepełny. Z legendą tych (i nie tylko) piosenek zmierzyła się Ania Dąbrowska, mistrzyni szlachetnego, trącącego myszką popu z ambicjami. Tym razem zresztą jej ambicje były większe, niż zwykle. Album zatytułowany ''Ania Movie'' zawiera piosenki tak odległe stylistycznie i czasowo jak wspomniana wcześniej ''Sounds of Silence'' Simona amp; Garfunkela, ''Strawberry Fields Forever'' The Beatles, ''Bang Bang'' Sonny amp; Cher i ''Silent Sigh'' Badly Drawn Boy. Ognisty, gangsterski funk z filmów blaxploitation i natchniona ballada hipisowskich bardów. Jedyny w swoim rodzaju beatlesowski sznyt i pościelowa ballada z softpornowego klasyka. Na ''Ania Movie'' wszystko jest możliwe i wszystko jest stylowe. To pop z klasą i charakterem, aranżacyjnym rozmachem i pełnym, niemal bigbandowym brzmieniem, nawiązujący raczej do muzyki lat 60. i 70. , niż komputerowo preparowanych hitów z dzisiejszych list przebojów. ''Ania Movie'' to zarazem zwieńczenie dotychczasowych artystycznych poszukiwań Dąbrowskiej, jak i pożegnanie wokalistki z brzmieniami retro. Album wyprodukował Kuba Galiński, multiinstrumentalista z zespołu Ani, który chrzest bojowy przeszedł produkując dwie EPki artystki (''W spodniach, czy w sukience'' i ''Nigdy więcej nie tańcz ze mną''), a materiał zmiksował Bogdan Kondracki. Zespół Ani w nagraniach wsparło też grono znakomitych gości, z Zespołem Smyczkowym Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Adama Sztaby na czele. (Sony Music)